columbus_magazine

ijen dik liggen de rondvaartboten aan de steiger. Wonderlijke bouwsels, zo op het eerste gezicht: een soort kruising tussen jonk en piratenschip, alsof ze stuk voor stuk bij de studio's van Walt Disney van de werf zijn gegleden. Vooral de masten met nooit gebruik- te zeilen doen wat koddig aan, maar comfortabel zijn de schepen wel, en ze torsen met gemak de duizenden mee die zijn gekomen om een wereld- wonder te zien dat Halong Bay heet. Veel Chinezen vandaag, zo te zien. Dé massatoerist van de toekomst, keurig in het gelid en met het geld van de nieuwe economie brandend in de designerhandtas. Giechelend klimmen ze via een wankele loopplank aan boord, een grijnzend bemanningslid helpt graag de mannen met een greep bij de arm, de vrouwen niet zelden met een onbehouwen arm om hun middel. Mijn boot, de Traleco, is van hetzelfde type als waarop al die toe- risten inschepen. Met op het dek plastic stoeltjes van het formaat poppenhuis Vietnamezen zijn een klein en tenger volkje die in de plakkerige hitte steevast aan je kont blijven hangen zodra je op wilt staan. Geen overdadig luxe betimmerde kajuit, maar wel een schip geheel en al voor mezelf en dáár is ook veel voor te zeggen! Mijn schipper gooit los, net als zijn collega's die de onderdekse diesels walmend warm hebben laten draaien, en een complete vloot maakt zich los van de kade. Even vrees ik voor een massale vaartocht achter en naast elkaar aan, maar na een paar mijl zijn alle boten uitgewaaierd en slechts nog vage stipjes in de verte. HAlONG BAy En dan? Tja, adembenemend: een ander woord is er niet voor. Alsof je een oerlandschap van net na de Schepping binnenvaart. Steil en loodrecht rei- ken de kalksteenrotsen van de vele eilandjes naar de hemel. Als kathedralen, grijs en onbarmhartig; de wolkenkrabbers van Moeder Natuur. Een prach- tig contrast met het turkooizen water en van de luchten erboven had Rembrandt zelfs in zijn nada- gen nog een orgasme gekregen. Natuurschoon laat zich doorgaans maar moeilijk beschrijven je moet het gewoon zien en niks minder. De keuze om Halong Bay op de lijst van Unesco-werelderf- goederen te zetten, is in elk geval volstrekt boven elke twijfel verheven. 'You sure? Not to Hang Trong cave?' vraagt schipper Caú boven het zachte motorgeronk uit, het al vaak met touw gerepareerde stuurwiel met één knie besturend. Eh, nee. Volstrekt níet, eigenlijk. De grot is dan wel een enorme trekpleister, maar R HANOI 020 NOORDElIJK VIEtNAm

021 NOORDElIJK VIEtNAm